31-10-2015
VCE/PSV H1 - Hands Up H1
set 1 13 - 25 0 - 4
set 2 23 - 25
set 3 21 - 25
set 4 24 - 26

Een scorebordjournalist zou kunnen zeggen dat we afgelopen zaterdag een makkelijke wedstrijd zouden hebben. Heren 1 draait namelijk redelijk tot goed en ze moesten spelen tegen de nummer twaalf. Appeltje eitje zou de journalist waarschijnlijk denken. De opdracht was dus eigenlijk vrij simpel: Vijf punten pakken en zo snel als mogelijk aan de friet saté in de Run. Maar niets is wat het lijkt dit seizoen.

Zo reden er maar zeven van de elf spelers op tijd weg bij de Run. Tebbes vertrok later uit Zaltbommel omdat hij nog bezoek verwachtte van de Mediamarkt. Edwin zit voor zijn werk een aantal weken in Australië. Hij zag het niet zitten om voor een enkele wedstrijd op en neer te reizen. Remco moest voor zijn werk een hockeywedstrijd bezoeken en daarna vergaderen met klanten en was dus ook afwezig. Roel was afgelopen zaterdag degene die de vluchtelingen ontving bij een AZC. Of de vluchtelingen gelijk rechtsomkeert maakten toen ze hem zagen of juist in zijn armen vlogen is overigens niet bekend. (Zelf heb ik wel een vermoeden.)

De overgebleven spelers nestelden zich in de auto’s en vertrokken richting Eindhoven. Blijkbaar hebben de mannen naar aanleiding van de laatste teamuitjes erg veel vertrouwen in Max. De MaxMax stuurde ons dan ook rechtstreeks naar een sporthal in Eindhoven. Vijf jaar geleden zouden we ook in een rechte lijn naar de goede sporthal zijn gereden. Helaas was Max niet bekend met het feit dat PSV inmiddels al weer een aantal jaar in een andere hal speelt. Gelukkig waren we uiteindelijk wel nog ruim op tijd aanwezig.

Richard had niet veel smaken tot zijn beschikking en kwam tot de volgende opstelling. Thomas als spelverdeler, Nick en Patrick waren de middens, Max was de paserloper, Stan de loper en Jasper werd ingezet als paserdiagonaal. Uiteraard stond Joren als libero opgesteld. Door deze opstelling moest Tebbes in zijn eentje de bank warm houden. Deze opstelling betekende overigens dat Stan voor het eerst dit seizoen zijn opwachting mocht maken in de basis. De eerste set liep zoals de scorebordjournalist zou verwachten. Al snel pakten de mannen een ruime voorsprong. Zonder zich al te veel in te spannen won Heren 1 deze set dan ook met 13-25.

Naar schatting is tijdens de set wissel 27 keer gezegd dat het te makkelijk ging en dat we weer moesten focussen om de volgende set te winnen. Je voelt het al aan komen, dit gebeurde niet genoeg. Beide teams konden in deze set geen voorsprong forceren. De side-out liep wel goed aan de kant van Heren 1, mede door het goede spel van Joren. Op het eind van de set haperde de aanval en werd het meer dan spannend. De mannen kwamen met 23-22 achter te staan maar wonnen de set toch met 23-25.

Bijna elk team zou op dit moment wakker worden en weer het eigen niveau proberen te halen. Ook de jongens van Heren 1 konden dit onverwachts. Al snel werd een voorsprong gepakt die niet meer in gevaar kwam. De set werd vrij volwassen uitgespeeld en werd winnend afgesloten met 21-25.

Heren 1 wist dat het erg moeilijk zou worden om de laatste set ook winnend af te sluiten. Het was namelijk al een eeuwigheid geleden dat de mannen ook het bonuspunt mee naar huis hadden genomen. Toch werd de laatste set erg goed begonnen, de mannen pakten al snel een voorsprong van een punt of vijf. Deze voorsprong verdween als sneeuw voor de zon of zoals je wilt zo snel als de bomen nu hun bladeren verliezen. In plaats van een ruime voorsprong stond er nu een ruime achterstand op het scorebord.
De mannen waren lange tijd niet bij machte om ook maar iets van de achterstand goed te maken. Eerlijk gezegd had ik de hoop opgegeven toen we met 24-20 achter stonden. We scoorden wel nog eerst de side-out en Thomas van de Maas kwam aan service op 24-21. Zijn eerste service viel als een baksteen op de vier meter en was onmogelijk om te passen (24-22). De coach van PSV vroeg een time out aan. Blijkbaar stuurde hij zijn team met onduidelijke instructies het veld in want ondanks een goede pass van PSV, was het onduidelijke welke bal de spelverdeler moest spelen. De aanvaller kon niks anders meer dan de bal uit prikken. (24-23) De spanning kwam zowaar terug in deze set. Een iets te makkelijke service van Thomas resulteerde in een goede pass en een veegbal van de midden van PSV. De bal viel dood aan onze kant van het net. De wisselspelers van PSV en hun staf rende het veld in om de set overwinning te vieren. Wij vroegen ons vooral af hoe dit kon gebeuren en baalde van het onnodige set verlies. Of toch niet?
De tweede scheidsrechter had namelijk geconstateerd dat het net werd aangeraakt door de aanvaller en het dus een punt was voor HU! Weinig scheidsrechters durven hiervoor te fluiten op deze stand, dus petje af voor de tweede! De teleurstelling was op dat moment af te lezen op de gezichten van de tegenstanders. Arrogant als we zijn begonnen wij juist weer te juichen, te zingen en te schreeuwen. Zelfs de ouders van de gebroeders Dreumels waren luid en duidelijk te horen vanaf de tribune. Dit brak al het verzet van PSV, na nog twee punten voor Heren 1 was ook deze set voor Hands-up. (24-26) Ik neem aan dat we in deze set al onze engeltjes hebben gebruikt voor het rest van dit seizoen want we zijn wel héél goed weggekomen in die laatste set.

Over een paar maanden zijn we dit allemaal weer vergeten en maakt het niet uit hoe je wint. Het belangrijkste is, dat we maar liefst vijf punten hebben verzameld afgelopen zaterdag. Op deze toch al bijzondere dag kregen we tijdens het eten van de friet en saté in de Run te horen dat Skunk thuis punten had laten liggen. Dit betekent dat we momenteel eerste staan.
De meesten van jullie weten wel hoe dat de laatste keer is afgelopen en vooral wat we toen zongen. Niemand in ons team wil momenteel iets breken, afscheuren of überhaupt geblesseerd raken. (Ik ga nu in ieder geval niet meer skiën.)

Misschien zijn we wel erg bijgelovig, maar we hebben als team afgesproken dat wat er dit seizoen ook gebeurt we het lot niet gaan tarten en dus niet gaan zingen. Nu maar hopen dat het helpt! We proberen uiteraard wel om deze mooie positie vast te gaan houden. In de volgende wedstrijden zal blijken of dit lukt. Aankomende zaterdag spelen we thuis tegen Ledub. Let op: we spelen dan niet om vier uur maar om 17:45!