22 oktober jaarlijkse ALV!

In navolging van het succes van vorig jaar, zal op donderdag 22 oktober de jaarlijkse ALV gehouden worden. Er wordt deze donderdagavond na 19.30 uur NIET getraind, behalve door dames 2. Zij spelen namelijk wel competitie 24 oktober.

Om 20.00 uur start de vergadering, locatie is de Gouden Leeuw te Berlicum. De stukken voor de vergadering worden na het weekend verstuurd. Eventuele afmeldingen kun je doorgeven aan de secretaris via .

We zien je graag 22 oktober!

Sportieve groet,

Het bestuur

Sfeer...

03-10-2015
Hands Up H1 - Nuvoc H1
set 1 19 - 25 3 - 2
set 2 25 - 23
set 3 15 - 25
set 4 25 - 23
set 5 15 - 08

Maanden werd er al naar uitgekeken, de dagen werden afgeteld, eindelijk was het dan zo ver, de eerste thuiswedstrijd van het nieuwe seizoen. De tegenstander was het eerste herenteam van Nuvoc uit het altijd mooie Veldhoven. Zoals jullie allemaal hebben kunnen lezen heeft H1 een prima voorbereiding gehad op deze wedstrijd, de mannen gingen vooraf namelijk op hoogtestage in Warschau. Wel kregen de mannen vooraf een kleine tegenvaller te verwerken, de Oranje dames besloten om de Nevobo te verrassen en de halve finale te gaan spelen tijdens onze wedstrijd.

Gelukkig keken de meeste aanwezigen van sporthal de Run de wedstrijd van de Oranje dames in de kantine in plaats van het begin van onze wedstrijd. Al was het begin goed om aan te zien. De mini van de week Tim, zoon van de afscheidnemende Luc Loonen, nam de heren van Nuvoc gelijk onder vuur met zijn service. Misschien hadden de mannen van het eerste herenteam hier beter naar moeten kijken. De eerste set was het namelijk niet best. Door veel servicedruk kwamen de heren gelijk onder druk te staan in de pass. Daarnaast toonden de mannen te weinig agressiviteit in het veld. Er werd geblokkeerd als een treurwilg en ook het aanvallende spel kwam niet tot uiting. De set werd dan ook met duidelijke cijfers verloren. (19-25)

Een paar tactische wisselingen volgde aan het begin van de tweede set. De pass werd beter waardoor de spelverdeling de aanvallers beter kon vinden en er zowaar soms werd doorgeslagen. Ondanks dat het beter ging dan in de eerste set kon er nog steeds niet gesproken worden van goed spel. Met onder andere een goed invallende Remco werd de set ternauwernood gewonnen met 25-23.

Normaal zou je denken dat een set winnend afsluiten positief bijdraagt aan het spel. Dat was ook het geval, alleen niet bij de mannen uit Berlicum. De tegenstander Nuvoc liet zich van zijn betere kant zien en overheerste letterlijk de derde set. Tenminste mijn mening is wanneer je een set met 15-25 verliest je niks in te brengen hebt gehad. De vierde set begon net zoals de derde set eindigde. Met heel veel punten voor Nuvoc en maar weinig punten voor Hands-up, zeg eigenlijk maar geen punten voor Hands-up. Na drie keer knipperen met je ogen stond het namelijk al 7-0 voor de Veldhovenaren.Normaal gesproken is dit het begin van het einde van de wedstrijd. Met 7-0 en met 2-1 achter staan in sets, is namelijk niet heel best te noemen. Normaal gesproken wordt de wedstrijd uitgespeeld, konden de heren gaan, douchen, omkleden en een biertje pakken tegen de tranen.

Maar zoals Wilfried de Jong deze week in zijn column zei: ‘’Volleybal is verraderlijk.’’ Er zijn meerde mogelijke oorzaken te noemen voor de wederopstanding van de heren. Misschien wilde Heren 1 laten zien dat ze toch ruggengraat hebben en kunnen volleyen? Wachtten de heren op het moment dat de wedstrijd van H2 was afgelopen? Of op de wedstrijd van de Oranje dames? Wilden de heren heel misschien een statement maken naar Dames 1? De heren hebben de laatste jaren namelijk vaak moeten wachten op de wedstrijden van de dames, wilden de heren de dames misschien nu een keer terugpakken? Of pakten ze Nuvoc puur op conditie? (Die laatste reden lijkt me overigens totaal niet relevant, sommige heren zijn namelijk al moe nadat ze het net op hoogte hebben gehangen.)

Ik denk niet dat we de precieze oorzaak ooit zullen weten. De mensen die op dat moment kwamen kijken zagen een vechtend en strijdend Heren 1. De pass kwam beter, er werd opeens geblokkeerd, er werden zelfs mooie ballen verdedigd. Dit gebeurde allemaal onder luide aanmoedigingen van het thuispubliek. De sfeer kwam er goed in te zitten in sporthal de Run. Hierdoor gingen de mannen stukje bij beetje beter volleyballen en werd het gat punt voor punt kleiner. Zeven punten is alleen wel erg veel bij het volleybal en is dus niet makkelijk te overbruggen. Het thuispubliek zweepten de mannen nog een keer op en het bleek allemaal net genoeg te zijn geweest. De set werd gewonnen met 25-23.

In een van mijn eerdere verslagen vergelijk ik een vijfde set met een sprint van Usain Bolt. In de wedstrijd tegen Vught beheersten de mannen niet alle onderdelen van de sprint, dit was gelukkig nu wel het geval. De set werd uiteindelijk binnen gesleept met 15-8. De wedstrijd kreeg mede door de steun van het publiek een ander karakter en werd nipt met 3-2 gewonnen.

Persoonlijk hoop ik dat de eerste thuiswedstrijden de norm gaan zijn voor het komende seizoen. Bij alle wedstrijden die ik zaterdag heb gezien zat veel enthousiast publiek. Tijdens de wedstrijden van Heren 1 en van Dames 1 heb ik zelfs op momenten genoten van dat publiek. Wat een aanmoedigingen en wat een geluid! Bij beide wedstrijden denk ik overigens dat het zeker heeft meegeholpen aan de overwinning.

De Oranje dames en de beachvolleyballers hebben de afgelopen tijd het volleybal goed op de kaart gezet. Heel Nederland heeft ook de fantastische sfeer kunnen proeven die volleybal te bieden heeft. Ik hoop dat Hu de komende maanden dezelfde sfeer kan blijven bieden in de Run als afgelopen zaterdag en dat kinderen en andere mensen zich hierdoor aangetrokken voelen en ook gaan volleyen. Dus laat je zien en horen bij andere teams, ons heeft het in ieder geval al een overwinning opgebracht!

Volgende wedstrijd: Skunk-Hands-up om 17:00 in sporthal de Bunders in Veghel.

Wedstrijdverslag Heren 2 - Nuvoc H2

03-10-2015
Hands Up H2 - Nuvoc H2
set 1 25 - 12 4 - 0
set 2 25 - 13
set 3 25 - 22
set 4 25 - 16
Vol goede moed begint Hands Up H2 aan zijn tweede wedstrijd. Met de eindstand van vorig jaar (2x 3-2) wordt op voorhand ook weer een spannende wedstrijd verwacht. Met de vorige overwinning op Saturnus nog in ons achterhoofd, wordt met volle kracht begonnen aan het slachten van Nuvoc H2.

Met volle concentratie, goede service druk en een sterk blok, begint de 1e set goed. Ballen wordt vaak direct afgemaakt op de grond bij de tegenstander. Met een solide passing, krijgt Nuvoc geen kans om punten te maken. De voorsprong wordt hierdoor al snel uitgebouwd. De stand spreekt boekdelen, 25-12

De tweede set is bijna een kopie van de eerste. Wederom een goede pasing, zodat ballen snel afgemaakt kunnen worden. Aan Hands-Up kant worden weinig fouten gemaakt. Omdat het blok goed zat, hebben de aanvallers an Nuvoc niet de mogelijkheid gehad om makkelijk te scoren. Ook deze set gaat met ruime winst naar Hands Up, 25-13

De derde set, altijd de moeilijkste set als je de eerste 2 wint. Door concentratie verlies aan onze kant, stonden de puntjes net niet op de i. Hierdoor heeft Nuvoc de kans gekregen om bij te blijven en zowaar nu en dan voor te komen. Echter door de strijdlust in het tweede gedeelte van de set, en de concentratie die terug is gekomen, is ook de derde set in winst voor Hands-Up geeindigd. 25-22

De overwinning was een feit, maar de volle bonuspunten zeker wenselijk. Met als gevolg dat ook in de 4e set weer volle bak gespeeld werd. Enkele spelers begonnen moe te worden, en daarom bleef ook in het eerste gedeelte Nuvoc goed bij. Door een goede service beurt van Bart, is Nuvoc echter niet verder gekomen dan 16 punten.

Resultaat een 4-0 overwinning voor Hands-Up HS2, een plekje bovenaan de ranglijst en een goed gevoel voor volgende week. Uitblinker vandaag was Paul, die een super wedstrijd speelde.

Hands Up in het NOS-journaal

Op 3 oktober was een cameraploeg van het NOS-journaal te gast op de Hands Up-dag in sporthal De Run. Hieronder kun je het item zien uit het 18.00 uur journaal waarin de beelden die zijn geschoten zijn gebruikt.

En we haalden zelfs het 20.00 uur journaal (met nog iets meer Hanne ;)

Hands Up werkt zaterdag gewoon competitieschema af

2015 10 01 competitieIn de volle overtuiging dat onze volleybaldames vanavond tegen Polen dezelfde strijd leveren als afgelopen maandag tegen Italië, wordt zaterdag de halve finale gespeeld. Midden op de dag, om 15.30 uur. Vorig weekend waren bijna alle teams vrijgeroosterd door de volleybalbond, om iedereen in de gelegenheid te stellen in Apeldoorn de dames aan te komen moedigen. Echter aankomend weekend is dat niet het geval en dient er gewoon gespeeld te worden. Vanuit den lande is deze week een beweging op gang gekomen om de bond te bewerken om ook aankomend weekend de competitie stil te leggen, zodat Ahoy tot de nok toe gevuld kan worden met supporters. De Nevobo heeft hierop gisteren communicatie uitgedaan waarin ze aangeven dat ieder team zijn/haar wedstrijd aankomend weekend mag afzeggen maar dat dit uiterlijk vrijdagmorgen om 12.00 uur gedaan moet zijn.

Het bestuur heeft besloten dat Hands-Up zaterdag gewoon de geplande competitiewedstrijden afwerkt. Immers, er is hard getraind in de voorbereiding en het is absoluut niet wenselijk om na slechts een competitiewedstrijd twee weken stil te liggen. Daarbij is de zaal ingehuurd en krijgen we de huur niet terug als we zo laat nog de zaal teruggeven. En niet geheel onbelangrijk, de wedstrijden moeten allemaal weer opnieuw ingepland worden. Kortom, gedoe!

Maaaarrrr zaterdag is het Hands-Up dag! Dus wat is nou mooier om zaterdag op groot scherm in de kantine de wedstrijd te volgen?! Met een zwart-geel-oranje legioen? En dan kunnen we vast wel organiseren dat we Heren 2 en Heren 1, die op dat moment moeten spelen, op de hoogte houden van het wedstrijdverloop! Dus voorzien van Hands-Up sjaal en oranje shirt of jurk maken we er een topdag van!

Tot zaterdag!

Het bestuur.

Warschau uit altijd lastig

Sorry. Misschien is het vreemd, maar ik wil echt eerst beginnen met mijn excuses aan te bieden. Normaal kunnen jullie namelijk altijd al op maandag de verrichtingen lezen van Heren 1 maar door omstandigheden is het een dagje later geworden. Een andere reden is dat ik de meeste stukjes schrijf uit mijn losse Pools, maar ik moet eerlijk bekennen dat dit verslag een stuk moeizamer ging. De twee dagen in Warschau waren een aanslag op de gezondheid en ik had daarom ook veel hulp nodig van mijn teamgenoten voor het schrijven van dit stuk. Ik kan door deze reden daarom ook niet beloven dat het een volledig verslag is. Dit heeft overigens niks met Noord-Koreaanse toestanden te maken en ook niet met de leus: What happens on teamweekend stays on teamweekend.’’

Kortom: Het was eigenlijk een weekend om niet snel te vergeten. De werkelijkheid is helaas dat we al een deel zijn vergeten. Ga er eens rustig voor zitten en laten we beginnen bij het begin.

Nadat we echt bijna op tijd waren op het vliegveld in Eindhoven deed het eerste probleem zich al voor. We hadden net te horen gekregen wat onze reisbestemming was toen we moesten gaan inchecken. Het probleem lag overigens niet aan Top-A reizen maar aan de spelers zelf. Top-A reizen had namelijk meerdere keren en zeer nadrukkelijk aangegeven hoe groot de bagage mocht zijn. Jullie raden het al, bij maar liefst vijf mensen was de koffer te groot. Met de creditcard van papa Edwin werd uiteindelijk alles geregeld en konden we ons begeven naar het vliegtuig van Wizzair. Na een zeer rustige vlucht kwamen aan op onze bestemming: Warschau in Polen.

Het volgende stukje over de bestemming is trouwens feitelijk waar, het komt namelijk van Wikipedia. Polen is een land wat voor ons net voorbij Duitsland ligt en waarvan Warschau de hoofdstad is. Warschau heeft ruim 1,7 miljoen inwoners en is daarmee de grootste stad in Polen. Bekende Polen zijn Lewandowski, Kwiatkowski en Johannes Paulus de ll, de oude paus. (Of is dit een pleonasme?)De Nederlanders kennen Polen met name van het harde werk wat ze leveren in de bouw en in de landbouwsector.

Maar goed, we landden dus in Warschau. Nadat iedereen een sanitaire stop had gemaakt waren we getuigen van een Pavlov-reactie. (Dat was trouwens een Rus) We zijn net vijf minuten geland en er lopen gelijk zes mannen naar rechts, richting de Mac. Na een kort overleg besloten we voor deze keer de Mac toch maar links te laten liggen en eerst Poolshoogte te gaan nemen bij ons hotel. Er werden netjes taxi’s voor ons geregeld waarna we naar het Platinumhotel gingen. In de taxi kwam Jasper tot de ontdekking dat hij naast het geweer van de chauffeur zat. Gelukkig hebben we het filmpje nog.

In het hotel werd al snel een kamerindeling gemaakt, die later overigens erg belangrijk bleek te zijn en begaven we ons naar de twee kamers. Nadat we ons hadden verfrist gingen we op pad. We besloten om eerst naar het centrum te lopen en daar op zoek te gaan naar een eettentje. Gelukkig was het centrum om de hoek op Patricks kaart, achteraf gezien was dit bijna 1,5 uur lopen. Omdat wij even lang de concentratie kunnen vasthouden als goudvissen gingen we bij het eerste eettentje naar binnen. Het bleek een groot succes te zijn. Het eerste wat opviel waren de prijzen. 1 euro is ongeveer 4 zloty en je betaalt voor een halve liter bier meestal tien zloty. Voor de niet wiskundige onder ons, dat is ongeveer 2,5 euro. De meeste hoofdgerechten zijn ongeveer 30 zloty, je krijgt dan een hoofdgerecht wat zelfs Stan niet eens op kon. Dit betekende uiteraard dat onze studenten zich zelfs een beetje rijk voelden.

Toen we nog geen 10 minuten binnen waren zetten de tafel naast ons een liedje in. We hopen nog steeds dat dit de Poolse variant was van: ''Lang zal ze leven!'' We wilden ons van onze beste kant laten zien, en besloten dus voor de jarige job te zingen. De akoestiek was geweldig en daardoor klonken we bijna als een Slavischmannenkoor. Na heerlijk te hebben gegeten besloten we dat het tijd was om te gaan stappen.

Omdat de meesten inmiddels snapten dat in Warschau niks om de hoek ligt pakten we de metro naar het centrum en kwamen terecht in een erg leuk tentje. Na vele dansjes en drankjes besloten we uiteindelijk weer om naar huis te gaan. Dit is ongeveer het gedeelte waarvan ik het een en ander van ben vergeten.

Zoals wel vaker verlieten we het centrum met minder mensen dan wanneer we aankwamen. Nick was uiteraard eerder naar het hotel gegaan. Omdat Nick nog steeds dacht dat het hotel om de hoek lag besloot hij maar te gaan lopen. Hij liep alleen de verkeerde kant op waardoor hij ruim anderhalf uur in zijn eentje door Warschau heeft gehuppeld. Zonder werkende telefoon, kaart, straatnaam en niet in staat om Pools te praten is hij wanhopig maar een politiebureau ingelopen om de weg te vragen. Helaas kwam hij de enige Polen tegen die geen Engels konden of lag dit aan zijn staat van ontbinding?

In de tussentijd probeerde de rest ook maar huiswaarts te keren. Uiteindelijk besloot Roel om op een zeer onorthodoxe manier taxi’s tot stilstand te laten komen. Gelukkig hebben we het filmpje nog. Dit filmpje is trouwens op te vragen bij elk lid van heren 1, schroom je niet om hierna te vragen!

Uiteindelijk konden de eerste vijf mannen vervoerd worden naar het hotel. De deur werd dicht gedaan door de rest met de belofte dat ze gelijk achter ons aan zouden komen. Ik twijfel niet dat ze dit ook echt wilde, ware het niet dat ze 10 seconden later opmerkten dat 20 meter verder een Subway zat. Zoals jullie wel weten gaat de liefde van heren 1 door de maag. Onder het motto: Bread before bro’s.

Omdat de rest van Jaspers kamer besloot om snel nog wat te gaan eten, kwam hij alleen in de lobby terecht. Nick was inmiddels ook aangekomen in het hotel en had besloten om languit op een bank in de lobby te gaan liggen slapen. Het personeel keek Jasper met verblijde ogen aan toen ze opmerkten dat Jasper en Nick elkaar kenden. We weten nog steeds wat Nick allemaal die nacht heeft uitgespookt en hoe hij uiteindelijk veilig was aangekomen bij het hotel maar hij had in ieder geval zijn portemonnee nog. Hij leek wonderbaarlijk ook echt blij toen Jasper hem wakker maakte en hij een bekend gezicht zag. Ook hier snappen we uiteraard niets van, we kennen echt niemand die blij wordt van Jaspers gezicht op het moment dat diegene wakker wordt. Uiteindelijk kon iedereen rustig gaan slapen.

De volgende ochtend waren er acht man fris en fruitig bij het ontbijt. Heren 1 kent de ontbijtgewoontes van Roel en Jasper en namen dus ook niet echt de moeite om die twee wakker te maken. Na een kort overleg tussen de medewerkers van Top-A reizen werd besloten om naar het oorlogsmuseum te gaan. Ongeloofwaardig? Dat vonden wij ook.

Roel en Jasper moesten nog eerst ontbijten waardoor er iets opmerkelijks gebeurde. Ze kregen de kans om in een plaatselijke buurtsuper iets te eten te gaan halen. Anderen besloten dat de winkel weinig voorstelde en dat ze ergens anders een broodje moesten gaan halen. Hierna werd voorgesteld om bij een plaatselijke Turk iets te gaan eten. Uiteindelijk had rest ook erg veel honger gekregen waarna besloten werd om maar gewoon een vervroegd avondmaaltijd te gaan nuttigen.

Dat is de reden dat de heren bijna een uur later dan gepland bij het museum aankwamen. Patrick had via het wondere medium van het internet opgezocht dat het om zes uur zou sluiten. Om vier uur stond heren 1 voor de dichte deuren van het museum. Ja, jullie lezen het goed, heren 1 gaat met zijn allen naar het museum maar staan voor een dichte deur. Er was die avond een of ander evenement waardoor het museum eer dicht ging. Na een korte discussie werd besloten om dan maar naar het oude centrum te gaan. Daar aangekomen bleken we een uitstekende gids bij ons te hebben. Nick had blijkbaar die avond daarvoor in dat stuk van de stad rondgezworven. Na een terrasje en eten bij een Mexicaan was het weer tijd om ons naar het uitgaansgebied te begeven. Zoals zo vaak dat weekend lag het ‘om de hoek’. Na een half uurtje lopen zochten we een leuk barretje uit om eerst rustig wat te gaan drinken. Na wat versnaperingen op te hebben gedronken, besloten we autistisch als we zijn om naar dezelfde en zeer gezellige bar te gaan als de avond daarvoor.

Een korte samenvatting: Joren maakte de blitz met zijn danspasjes, Stan met zijn lengte, Max met zijn Duits, Edwin met zijn vele Jägermeister en Nick met zijn Engels. Nick?

Ja, je leest het goed Nick heeft het de tweede avond volgehouden tot het eind. We weten nu dat als er maar genoeg vrouwelijk schoon in de buurt is dat Nick best wat langer kan blijven.

Van die dag daarvoor hadden we geleerd dat we echt bij elkaar moesten blijven. Wat hebben we hierin gefaald zeg. Het begon best goed moet ik zeggen, we stonden netjes met veertien personen buiten. Ik weet niet hoe het Edwin is gelukt maar we hadden opeens vrouwelijk gezelschap die ons konden escorteren naar de dichtstbijzijnde Mac. We raakten vanaf dat moment al een paar man kwijt want die dachten dat we naar de Subway gingen. De Mac was voor deze ene keer echt om de hoek maar was helaas gesloten. We hadden het geluk dat het restaurant vijf minuten later zou worden opengedaan door een bewaker die net zoveel als ons had gedronken. Het enige minpunt was alleen dat je vanaf dat moment alleen maar breakfast kon bestellen.

Op een of andere manier ging het daarna fout. Patrick besloot om te gaan lopen want op zijn kaart lag het hotel, je raadt het al, om de hoek. Als grote vriendelijke reus besloot Roel om Patrick te volgen. De overgebleven zes man pakten een taxi naar het hotel. Toen we eenmaal in de taxi zaten begon de chauffeur erg hard te lachen. Hij zei ons dat hij de dag daarvoor ook een aantal van ons had gereden naar het hotel. Hij had blijkbaar erg genoten van de rit want hij vertelde ons tevens vrolijk dat hij ons de dag daarvoor had opgelicht. In plaats van een zloty of 15 hadden we namelijk 40 zloty moeten betalen. We lachten vrolijk mee en dachten: ‘’Hoe kan je ons nu oplichten voor twee euro per persoon?’’ Maar goed, inmiddels aangekomen bij het hotel vraagt Tebbes: ‘’Hoeveel moeten we betalen?’’ En uiteraard zegt die chauffeur: ‘’40 zloty.’’ Uiteraard trapte Tebbes hier nogmaals in.

Ondertussen begon Roel zich af te vragen hoever dat hotel nog om de hoek lag. Na een kleine discussie met Patrick houdt hij een taxi aan en rijdt in zijn eentje naar het hotel. Patrick was blijkbaar te koppig om toe te geven dat hij het verkeerd had en besloot in zijn eentje verder te lopen. Dat mensen koppig en eigenwijs zijn moeten ze zelf weten. Het is feit is alleen dat Patrick de sleutel had van hun hotelkamer waardoor vier man waaronder Roel ruim anderhalf uur in de lobby hebben moeten wachten voordat Patrick een keer terug was. Nadat Stan nog even het halve hotel had gewekt met zijn lach omdat Edwin een hevige apneuaanval had, kon iedereen eindelijk zacht gaan liggen dromen.

Aan al het leuks komt een eind, dus ook het weekendje moest een keertje afgelopen zijn. De terug reis verliep vrij rustig. Roel was uiteraard weer eens zijn portemonnee kwijt maar dat kon ons niet echt verrassen. Joren werd nog even het slachtoffer van een slechte grap van een vrouwelijke douanier. Toen Joren zich omdraaide deed ze net of dat ze hem ging spanken. Dit was uiteraard naar collega’s bedoeld, ze had alleen niet in de gaten dat vele van ons tien meter verder stonden te kijken en er ook hartelijk en vooral ook luidruchtig om konden lachen. Het enige wat nog een beetje waard is om te vertellen is dat sommigen in het vliegtuig werden begroet met: ‘’Heey, jullie zijn zeker het volleybalteam?’’ Wat dat te betekenen had weten we tot de dag van vandaag niet.

Het was dus een zeer geslaagd, gezellig en geweldig weekend waarin we steeds meer gingen lijken op de plaatselijke bevolking. Gelukkig hebben we nog een aantal foto’s en filmpjes om dit te bewijzen. Stan en Thomas hebben overigens een aantal keer een videologboek bijgehouden waarbij alles min of meer duidelijk wordt verteld door Stan. We weten alleen nog niet of dit enigszins geschikt is voor publicatie. Kortom: Warschau is een geweldige stad vol met aardige en gezellige mensen! Ik sluit af met de Standaard van de Week. Schijnbaar was dit het eerste zinnige wat Stan in drie dagen heeft gezegd:

‘’De week is weer begonnen. De eerste training zit er weer op na dit zwaar, leuk, vermoeiend, gezellig weekend waar we natuurlijk veel hebben gelachen. Weer iets om op terug te kijken. Mannen van h1. Moeilijk bedankt voor het leuke weekend in polen’’

Volgende wedstrijd: Hands-up-Nuvoc om 16:00! In de Run

Geen punten, wel perspectief voor Dames 1

 

19-09-2015
VCN D3 - Hands Up D1
set 1 25 - 21 4 - 0
set 2 25 - 22
set 3 25 - 15
set 4 25 - 21
Eindelijk was het zaterdag zo ver. Na weken van voorbereiding, mocht dames 1 afgelopen zaterdag dan eindelijk voor het echie aan de bak. Tijdens de oefenwedstrijden en de trainingen zagen de trainers Marcel en Ton een stijgende lijn. Grote stappen voor een relatief klein team. En dat bedoelen we letterlijk. Dit seizoen moeten we gaan stapelen om überhaupt in de buurt te komen van de lengte die we vorig jaar nog in de selectie hadden. Maar wie niet sterk (lees: groot) is, moet slim zijn. En dus bedachten de trainers een list. Er werd de afgelopen weken enorm hard getraind om het nieuwe systeem eigen te maken. Afgelopen zaterdag resulteerde het helaas nog niet in punten, maar die gaan er ongetwijfeld komen.

De tegenstander van afgelopen zaterdag, VCN D3 uit Capelle aan den IJssel was ervaren, dat mogen we wel stellen met een gemiddelde leeftijd van 31 jaar. Waar bij ons de spanning toch lichtelijk voelbaar was, leek de tegenstander de controle geen moment te verliezen. De eerste set konden we lang mee, maar richting het einde wist VCN toch een gaatje te slaan (25-21). De tweede set begonnen we nog met een aardige voorsprong, maar de thuisploeg liet zich niet van haar stuk brengen. VCN was effectiever in de side-out en wist onze pass met flinke servicedruk te ontregelen, waardoor we niet altijd het gewenste spel konden spelen. We herpakten ons nog in het tweede gedeelte van de set, maar de eindsprint kwam net te laat (25-22). Met dezelfde spirit begonnen we aan de derde set, want we roken kansen. Dit resulteerde in een flinke voorsprong aan het begin van de set, maar vervolgens donderde ons spel als een kaartenhuis in elkaar. VCN gaf zich geen moment gewonnen en Hands-Up kwam niet meer tot scoren (25-15). De vierde set gaven we nog een keer alles om toch een punt mee naar Berlicum te nemen, maar VCN was voor nu simpelweg een maatje te groot (25-21).

Een forse nederlaag, maar voldoende aanknopingspunten om de komende weken mee verder te gaan. Lichtpuntje was toch wel de allerjongste van het team, Amy. Van kegelen in de 2e klasse vorig seizoen, naar knokken voor wat je waard bent in de 2e divisie. En dat kan ze wel! Met haar 16 jaar wist ze de blokkering van VCN een aantal keer aardig te piepelen en ook toen de tegenstander dacht haar wel even omver te slaan, gaf ze geen kik. Dat vinden wij nou mooi!

Zaterdag zijn we vrij, maar wij trainen hard door en gaan volgende week zaterdag 3 oktober om 18.00 uur in De Run op jacht naar onze eerste punten tegen Havoc uit Haps.

Hands Up Heren 2 goed van start

 

19-09-2015
Saturnus H1 - Hands Up H2
set 1 23 - 25 1 - 3
set 2 20 - 25
set 3 19 - 25
set 4 25 - 21
Na een uitgebreide en drukke, maar zeker nuttige voorbereiding, stond voor Heren 2 tijdens de eerste wedstrijd meteen een uitwedstrijd tegen een geduchte tegenstander op de kalender.

We mochten afreizen naar Uden waar heren 1 van Saturnus in hun nieuwe sporthal ons opwachtte. Saturnus, vorig jaar nog actief in de 3e divisie, trad aan met een nieuw team van enkele heren 1 spelers, uitgebreid met een aantal jonge heren die vorig jaar nog in het 2e team speelden in de 2e klasse. Op de tribune blaadjes was te lezen dat de doelstelling voor dit seizoen handhaving is. Het was tot aan het begin van de wedstrijd echter een raadsel wat van dit team verwacht kon worden.

Heren 2 trad aan met een voltallig team, alleen assistent coach Vincent Pijnenburg ontbrak omdat zijn gezinnetje afgelopen week is uitgebreid dankzij de geboorte van een prachtige dochter. Wij gunnen hem natuurlijk de (on)rust die dit met zich meebrengt en wachten met smart op de beschuit met muisjes!

De 1e set startten we met de basis opstelling zoals we ook de laatste oefenwedstrijden gestart zijn, te weten Ad, Maurice, Erwin, Paul, Richard en Bart, met libero Erik. Vanaf het begin bleef heren 2 goed bij en ging de strijd dus gelijk op. Via veel geslaagde side-outs ging het spel de gehele set op en neer. Ook boven de 20 bleef het lang spannend. Na een 23 – 21 achterstand werden er 4 punten op rij gemaakt wat leidde tot de uiteindelijke eindstand van 23 - 25 in het voordeel van de Berlicumse heren.

Nu de kop eraf was startten de heren met een stuk meer zelfvertrouwen aan de 2e set. Vanaf 5-5 werd er al snel afstand genomen van de Udense heren. Er werd vrijer gespeeld en geregeld werd er door coach Lourens gebruik gemaakt van de attente wissels die prima hun taken vervulden waar ze voor werden ingebracht. Uiteindelijk werd met een duidelijke 20 – 25 ook de 2e set in het voordeel van Hands-Up beslist.

In de 3e set werd het goede, stabiele, spel doorgezet en met onder meer spectaculaire rally’s waarin mooie aanvalsslagen van Bart werden afgewisseld met subliem verdedigend spel van met name Maurice. Ook de service- en rallypass van met name Erik en Richard lagen uitstekend zodat er ook voldoende kon worden afgewisseld in het aanvalsspel. Dit maal duurde het tot 16 – 16 voordat duidelijk afstand werd genomen van de tegenstander. Deze set ging met een duidelijke 19 – 25 ook mee in de tas naar Berlicum.

De altijd lastige 4e set ging lange tijd gelijk op. Tot aan 21 – 21 waren beide teams zeer aan elkaar gewaagd. De enige serie langer dan 3 punten die Hands-Up deze wedstrijd tegen kreeg deed de heren uit Berlicum de das om en leidde de nederlaag in de 4e set in. Deze bleef met 25 – 21 in Udense handen. Voor Saturnus een welkom puntje, aangezien wij nog weten dat bij de strijd om lijfsbehoud in de promotieklasse ieder puntje telt!

Al met al een goede overwinnen met slechts een klein minpuntje aan het eind. Dit levert ons veel vertrouwen op voor de volgende wedstrijd, op zaterdag 3 oktober 16.00u thuis tegen Nuvoc heren 2. Vorig jaar leverden de onderlinge confrontaties 2 spannende wedstrijden op. Kom voor een boeiende pot volleybal dus kijken naar de verrichtingen van onze heren 2, we zullen de support nodig hebben!

Speciaal, Bigpoints & Bolt

 

19-09-2015
VVC Vught H1 - Hands Up H1
set 1 18 - 25 3 - 2
set 2 16 - 25
set 3 26 - 24
set 4 25 - 20
set 5 15 - 13
Wedstrijden tegen VVC zijn altijd speciaal, dit heeft veel grote en nog veel meer kleinere oorzaken, zo ook nu. Om maar een paar voorbeelden te noemen:
  • Het was de eerste officiële wedstrijd van het seizoen.
  • De spelers komen elkaar vaker tegen in de kroeg en op feesten dan op het veld.
  • De gebroeders Dreumel hebben beide een VVC-verleden.
  • Gerben bewandelde de omgekeerde weg en speelt tegenwoordig in het rood.
  • Het is een derby, zoals iedereen weet, is het niveau dan niet altijd even hoog.
  • Bij de wedstrijdbespreking gaat het niet over nummer 12, de diagonaal, of over de uiterlijke kenmerken van een van de tegenstanders maar over Danny, Marco of Kouwe.
  • Het komt zelden of nooit voor dat een van beide teams een ruime overwinning pakt, meestal is het een vijfsetter.

Zo zou ik nog veel meer redenen kunnen opnoemen waarom wedstrijden tegen Vught altijd een van de leukste en opmerkelijkste wedstrijden van het seizoen zijn. Ik bedoel leuk voor de spelers van beide teams, helaas zijn deze wedstrijden vaak minder leuk voor het publiek. Kortom: er zijn vele redenen waarom deze wedstrijden vaak niet zijn wat je van tevoren of zelfs tijdens de wedstrijd denkt. Door al deze redenen zouden we ook beter moeten weten na de tweede set. Maar eerst even terug naar het begin.

De basis van de eerste set was als volgend: Edwin, Max, Tebbes, Roel, Jasper, Nick en uiteraard Joren als libero. We begonnen zeer welvarend aan de wedstrijd. De pass lag onder controle, set-ups kwamen aan en er kon lekker worden aangevallen. Heren 1 kwam dan ook zeer verdiend op een ruime voorsprong van maar liefst 10 punten. Een tikkeltje verbaasd maar zeer geconcentreerd werd de set uitgespeeld. (18-25)

De tweede set was bijna identiek aan de eerste set. We speelden redelijk tot goed, we waren nog steeds geconcentreerd en maakten vooral heel weinig fouten. Tel daarbij op dat we een aantal direct servicepunten en killblocks hadden en appeltje eitje zou je denken. Dat was ook eerlijk gezegd ook zo. Zonder ook maar enig moment in verlegenheid te zijn gebracht wonnen we ook de tweede set met 16-25.

Voorafgaand aan de wedstrijd had VVC zichzelf in een underdogpositie gebracht. En zoals de eerste twee sets verliepen was dat ook niet meer dan terecht. Maar toen kwam de ware aard van het beestje bovendrijven. Het kan toeval zijn dat VVC in het rood speelt. Mij deden ze na afloop van de wedstrijd meer denken aan het dier (Dus niet volleybalclub uit Zaltbommel), de Phoenix of Fenix dan aan een underdog. Het spelbeeld veranderde namelijk drastisch. Nadat de twee eerste sets makkelijk waren gewonnen kan het zijn dat de concentratie iets wegzakte en dat ons spel minder werd. Dat was ook zeker zo, maar het kan niet als enige reden worden opgegeven. Omdat als reden op te geven zou ook niet helemaal fair zijn tegenover Vught, VVC verdient zeker ook credits voor hun spel in de laatste sets. Ze veranderde van tactiek en ze bleven vechten voor elke bal. Desondanks had Hands-up nog veel kansen om de wedstrijd binnen te slepen.

Zoals elke volleyballer weet worden de punten boven de twintig de bigpoints, de punten waar het er echt omgaat of ook wel de knikkers genoemd. Deze punten moeten hoe dan ook worden gescoord om sets en wedstrijden te winnen. Hands-up heeft daarin een lesje gekregen van VVC. In de derde set bijvoorbeeld stonden we een aantal punten voor maar geven de set uiteindelijk uit handen. (26-24)

De vierde set en hopend voor ons de beslissende set werd er weer goed begonnen. We namen weer een ruime voorsprong van 5-11 maar lieten de tegenstander een onnodig terug komen. (19-19) de onzekerheid nam toe en door een aantal persoonlijke fouten stond het al snel 25-20.

De befaamde vijfde set van het volleybal kan het best worden omschreven als een 100 meter sprint van Usain Bolt. De te volgen tactiek is namelijk hetzelfde: Proberen om in het begin bij te blijven bij de snelle starters, dan op snelheid komen, een voorsprong pakken en op de laatste meters je snelheid behouden en je tegenstander achter je houden. Klinkt simpel, kan het ook zijn maar is het vaak niet.

De eerste onderdelen van de sprint beheersten de mannen goed. De side-out werd goed gespeeld waardoor er kansen kwamen op de eigen service. Deze kansen pakten we ook want we kwamen op een voorsprong. (10-13) Maar de snelheid behouden lukte helaas niet zo goed. We werden weer afgetroefd toen het om de bigpoints ging. Door een goede serviceserie en persoonlijke fouten van onze kant ging de set en daarmee ook de wedstrijd verloren. (15-13)

Het was zeker geen wedstrijd van hoog niveau van beide teams. Maar zoals ik al eerder aanhaalde dat is de laatste jaren bijna nooit het geval bij wedstrijden tussen de beide teams. Het was wel een wedstrijd met veel leerpunten voor zowel de trainers als de spelers. Het is nu zaak om de leerpunten ook daadwerkelijk om te zetten in verbeteringen.

Volgende week komt er sowieso geen wedstrijdverslag van het eerste herenteam. We gaan namelijk op teamuitje naar nog voor velen een onbekende bestemming. Misschien komt er wel een gekuiste samenvatting van het weekend. Jullie kunnen ons in ieder geval wel komen uitzwaaien op vliegveld Eindhoven we verzamelen daar namelijk om 16:00.

Volgende wedstrijd: Hands-up- Nuvoc, 3 oktober om 16:00 in de Run

't Gele Boekje 2015-2016 is uit

2015 09 16 geleboekje

De PR-commissie van Hands Up heeft weer hard gewerkt om het jaarlijkse Gele Boekje, met daarin alle informatie rondom onze volleybalvereniging, samen te stellen.

Het boekje is inmiddels in digitaal formaat per mail verstrekt aan alle leden van Hands Up. Mocht je om een of andere reden toch geen exemplaar hebben ontvangen, stuur dan even een berichtje naar , dan zorgen we dat je er per omgaande alsnog een ontvangt.